هواگرد

اب اگرچه بی صداترین ترانه بود
تشنگی بهانه بود ...
من به خوابهای کوچک تو اعتماد داشتم
چشمهای عاشق تو را به یاد داشتم
می وزید عطر سیب سمت خوابهای ساده و نجیب
من به جستجوی تو در هوای عطر موی تو
تو رفت و آمد کبود گاهواره ها
زیر چتر روشن ستاره ها

.................................................................. تا هنوز صبر می کنم

بی پرنده ترین درختم
بی ستاره ترین آسمان !