هواگرد

-------------------------------------------------------------------
and something to fucking , ass hole Israeli
? What happened to your manhood
http://fromisrael2lebanon.info

چه كند با رخ پژمرده من گل به چمن ؟
چه كند با دل افسرده من لاله به باغ ؟
من چه دارم كه برم در بر آن غير از اشك ؟
وين چه دارد كه نهد بر دل من غير از داغ ؟

عمر پا بر دل من مي نهد و مي گذرد ...
مي برد مژده آزادی زندانی را ،
زودتر كاش به سر منزل مقصود رسد
سحری جلوه كند اين شب ظلماني را .

پنجه مرگ گرفته ست گريبان اميد
شمع جانم همه شب سوخته بر بالينش
روح آزرده من مي رمد از بوی بهار
بی تو خاری ست به دل ، خنده فروردينش

عمر پا بر دل من می نهد و مي گذرد ...
كاروانی همه افسون ، همه نيرنگ و فريب !
سالها باغ و بهارم همه تاراج خزان
بخت بد ، هرچه كشيدم همه از دست حبيب

ديدن روی گل و سير چمن نيست بهار
به خدا بی رخ معشوق ، گناه است ! گناه !
آن بهار است كه بعد از شب جانسوز فراق
به هم آميزد ناگه ... دو تبسم : دو نگاه !

"فریدون مشیری"

خانه ای روی آب

خیلی سرده ، سرما تو مغز استخوان ادم میرسه . بدتر از این سرمای لعنتی حرفاش اذیتم میکنه .
لعنت به این زندگی ، نمیدونم چرا باید همیشه خواسته های من به خواستهء کسی گره بخوره که اصلا حرف همدیگرو نمیفهمیم چه برسه به اینکه بخوایم مذاکره کنیم .
چرا فکر میکنی که همیشه درست فکر میکنی ؟ درست انتخاب میکنی ؟ چرا برای خواستهء دیگران ارزش قائل نیستی ؟ چرا فکر میکنی اگر کاری رو دوست نداشتی پس نباید انجام بدی ؟ چرا هیچ وقت نمیفهمی بعضی وقتا باید خواسته دیگران رو به خاطر ارزشی که براشون قائل هستی انجام بدی ؟ هیچ وقت اینو نفهمیدی . نگو نه . نگو .... نگو که همه و خودتم اینو خوب میدونی . لعنتی من کی میتونم خواسته هامو از خواسته هات جدا کنم . کاش دوست نداشتم . این چه عشقی ست که در دل دارم . من از این عشق چه حاصل دارم .
پوووووه . راه دلم بدجوری گرفته . انگار خون نمی رسونه . چند وقته خواستم بیام اینجا بنویسم که به کمک یه نفر که خیلی دوسش دارم کنکور نتیجه نسبتا خیلی خوبی گرفتم . درسته که قبول شدن یا نشدنم تو هاله ای از ابهامه هنوز ولی تا همینجاش نسبتا خیلی عالی بود .
خواستم بیام بگم که بالاخره درسم تموم شد و مهندس شدم .
خواستم بیام بنویسم که 20 خرداد رو هرگز فراموش نمیکنم .
خواستم بیام بنویسم ((فاطمه ، فاطمه است )) هم برای من هم برای علی .
اما دل و دماغش کو ؟
حالا باید بیام بنویسم که 18 تیر رو هرگز فراموش نمیکنم . یعنی نمیتونم فراموش کنم .
تو فکر میکنی که من یادم میره ؟
میخوای تمام ثانیه هایی که ندیدمت رو با خاطره اشکهام که تنهایی روی بالشم چکیده برات بشمرم .
میخوای برات بگم دیگه از اون خواب آروم و سنگین خبری نیست ؟
میخوای برات بگم دیگه گونه هام سرخ نیست ؟ میخوای ببینی که دیگه زرده ؟ تا همیشه ؟
حتی نا نداشتم که با خودم زمزمه کنم که :
((بی تو مهتاب شبی باز آن کوچه گذشتم !))
و فقط خوندم که ((آیدین گفت : خان داداش میای بریم شورآبی ؟ ))
خوندم که آیدین نوشت و پدر پاره کرد . خوندم که آیدین نوشت و پدر هوار کشید .
بازم یه آیدین دیگه .
خودمم وحشت میکنم وقتی فکرشو میکنم .

نمیدونم چرا همراه این کاروان اومدم . باید می موندم . باید مجاور می شدم.